Operatie Joshua

6 november - 6 mei: 6 maanden Joshua in onze armen, 6 maanden A4.
Cliché maar waar: time flies

Dat gezegd hebbende...deze week wordt een spannende, anders dan anders week. Joshua's operatie staat voor de deur en we gaan dit smoeltje zo missen. We voelen allebei dat we soort van afscheid moeten nemen van dit gezichtje, zijn schisis waar we zo aan gewend zijn, het hoort helemaal bij hem. Het is dat hij er niet mee kan praten maar anders...laat lekker zitten zou ik zeggen. Ok, dat zeg ik, ik heb geen schisis. Joshua kan daar heel anders over denken. Dat weten we nu nog niet.....
We krijgen er soms een brok van in onze keel.

Manlief kwam met het goede idee een fotoshoot te laten doen voor de operatie om zo Joshua mooi in beeld te laten komen met het gezichtje zoals wij hem hebben leren kennen en van hem zijn gaan houden. Voor ons ben je al mooi lieverd maar de dokter gaat het zo ongelooflijk knap maken dat je kan leren praten en dat je kunt leren uit een bekertje te drinken. Hij heeft het uitgelegd maar ik zou het niet meer kunnen navertellen. Als het maar goed gaat. Daar mogen we op vertrouwen. Gelukkig mag ik blijven slapen, pal naast zijn bedje en kan ik naast de operatie overal bij zijn en hem verzorgen. We zijn zo benieuwd hoe hij eruit gaat zien.

De eerste keer voor Joshua en ook de eerste keer voor ons. Nooit in het ziekenhuis geweest (wat een zegen) dus al met al brengt dit toch wat van spanning met zich mee. Ik was een beetje kort voor de kar (sorry lieve Bouke), drukke 2 weken gehad met als afsluiter vandaag een overigens hele fijne gezinsdienst met Kidspraise die ik mocht leiden samen met heerlijke tieners in de band, 2 kinderen in de zang en lieve lui uit ons praiseteam. Nu even niets en voorbereiden op de operatie. Tot gauw!

Lieve Joshua

Je bent een wonder, oh ja
Je bent bijzonder, ja ja
Je bent heel speciaal
Weet je dat o ja, ja ja

Je bent bijzonder, o ja je
Je bent een wonder, ja ja
Je bent een hele grote schat o ja, jaja!

Herdenken...dat voel je

Samen met Micha zijn we 2 minuten stil geweest vanavond. Dat was heel bijzonder! Het was nog een race tegen de klok om op tijd voor de tv te zitten na allebei gewerkt te hebben, jongens opgehaald, chinees gegeten, baddersessie en vlag halfstok. Vooraf Micha verteld dat de Koningin zometeen op tv komt en dat alle mensen in Nederland 2 minuten stil zijn. Koningin weet hij nu omdat we net Koninginnedag gevierd hebben. We zijn stil voor alle mensen die er niet meer zijn. Ik vertelde verder dat er een trompet heel mooi gaat spelen en dat we daarna stil moeten zijn totdat de muziek weer speelt en dan gaan we zingen. Ik het 1e couplet van het Wilhelmus zingen tijdens het aankleden en toen nog een keer. Afgestemd op Ned. 2 viel Micha het grote beeld op, daar wilde hij wel een keer heen. Ja, als we eens naar Amsterdam gaan, gaan we ook dat beeld bezoeken. Hoe heet dat? Geen idee schat.

Zodra de Koningin in beeld kwam, hebben we haar even aangewezen en dat is de prins. Zie je al die mensen, die zijn straks ook allemaal stil. Hij zat zo lief bij me op schoot en zat aandachtig luisteren en zei op een gegeven moment 'ik moet een beetje lachen'. Nou schat, lach jij maar even hoor, dat hoort erbij als je iets spannend vindt. Toen speelde de trompet en daarna werden we stil....................

Wat een mooie en waardige herdenking op de Dam. Dit jaar raakte me het intenser dan andere jaren. Heeft het te maken met de commotie rondom het gedicht van die scholier, met de beslissing van gemeente Vorden, met mijn verbondenheid met het Joodse volk, met het feit dat ik zelf moeder ben...misschien van alles wat. Het raakte me wat sommige geïnterviewden, soms onder tranen, vertelden over hun herinnering aan de oorlog. Die Joodse meneer en mevrouw die een krans legden. Zij is als baby bij iemand anders ondergebracht en haar ouders zijn vermoord door het nazi-regime.

De verzetshelden, de oude militairen, zij die hebben geprobeerd Joden te redden, zij die gestreden hebben voor onze vrijheid, niet te vergeten de Britse, Canadese en Amerikaanse soldaten.

Toen klonk het Wilhelmus en hebben we staande meegezongen. Daarna nog de kranslegging gekeken en daarna liet de NOS korte beelden zien van allerlei plaatsen waar de oorlog herdacht werd, indrukwekkend zeg. Als de jongens groter zijn, zou ik daar graag eens naar toe willen gaan. Want Dodenherdenking, stil zijn voor hen die vielen voor onze vrijheid en denken aan al die mensen die om hun ras vermoord zijn, willen wij, nee moeten wij doorgeven aan onze kinderen bij wie de oorlog nog verder van hun af staat.

Ik bracht Micha naar bed, het voorlezen geskipt dit keer maar wel gezongen en gebeden. Ons avondrepertoire bestaat uit 4/5 liedjes (1 lied per avond hoor) maar 'Je hoeft niet bang te zijn' is Micha's favoriet. Hoe toepasselijk de woorden op een avond als deze:

Je hoeft niet bang te zijn
al gaat de storm te keer
leg maar gewoon je hand
in die van onze Heer (en dan geven we elkaar ook een hand)

Je hoeft niet bang te zijn
als oorlog komt of pijn (ik moest een snik onderdrukken)
de Heer zal als een muur
rondom je leven zijn

Je hoeft niet bang te zijn
al gaan de lichtjes uit
God is er en hij blijft
als jij je oogjes sluit (...............)

Hoeveel vaders en moeders hebben in de barakken van concentratiekampen, op onderduikadressen of waar dan ook hun kinderen liefkozend toegezongen, gestreeld, gekust in een zo'n benarde, vaak doodssituatie. Dat kwam zo bij me binnen pfffffff.

Ook nu is het Joodse volk in een benarde situatie. Is het ooit anders geweest? 'Dat nooit meer' hoor je nu. Maar nog steeds willen sommigen het Joodse volk vernietigen. Nooit meer is voor die mensen wanneer lukt het ons wel? Maar ik zie uit naar die dag die straks komen zal als Jezus de Messias terugkomt. Zijn plannen met Israel, het Joodse volk en wij gelovigen uit de heidenen en de wereld zijn niet te keren. Hoe de vijanden van Israel ook woelen, bedenken en strijden, God is trouw en Hij verbreekt geen verbond of belofte aan het Joodse volk (en aan ons) gedaan. En achter die God mag ik mij ook keren.

Dodenherdenking 2012...en 2013 en 2014 etc.



Morgen Bevrijdingsdag. Ik hoop op geïnterviewden met hun mooie verhaal over de bevrijding toen er licht gloorde aan de horizon. Vrij!

A4 viert Koninginnedag

Oranje boven, oranje boven, leve de Koningin. Wat een stralende dag!!! Tussen al die regen en slecht weer-dagen ineens zo'n prachtige lentedag, het mooiste kado vandaag voor iedereen. De Koningin en de Koninklijke familie waren in Rhenen en Veenendaal. Met plezier kijk ik als we thuis zijn altijd naar de compilatie en foto's, vooral naar de kleding (van Maxima). Onze Koningin, wat een pijn om haar zoon en de verantwoordelijke taak die ze zo plichtsgetrouw en goed vervult. Ik kwam deze prachtige foto tegen van onze Majesteit op de website van het RD (www.refdag.nl) en die deel ik graag:

Wij begonnen deze feestdag met een toespraak van de burgemeester en het Wilhelmus en nog een aantal oranje-liederen bij de aubade. Daarna het bekende rondje over de vrij-markt en de rest van de kramen, een terrasje, poffertjes met extra boter, op pad met Micha en zijn 2 euro van papa, een ijsje (Joshua's eerste) en kiploempia's als afsluiter op weg naar huis.

Koninginnedag betekent oranje en rood-wit-blauw en dus de dress code voor vandaag. Al snel konden de jassen uit, zalig dat zonnetje.

Na het rondje Papendrecht een oranje tompouce en kop thee bij mijn ouders in de tuin samen met zussen en gasten uit Noorwegen. We konden dus heerlijk buiten zitten en de kids knikkeren en spelen in de zandbak, ja omi heeft alles! Daarna nog een klein rondje in ons eigen durp en toen echt naar huis waar Bouke nog even in de tuin aan de slag ging.

Na zo'n enerverende, drukke, gezellige feestdag als vandaag lagen de jongens na een korte douchebeurt een uur eerder op bed.

Nagenieten van een bijzonder leuke en zonovergoten Koninginnedag, onze eerste als A4.

We zijn er nog hoor

Nou zeg, bijna 2 maanden geleden sinds mijn laatste blog. Ik twijfel of ik er mee door wil gaan en ben er nog niet uit. Maar nu zin en tijd om te schrijven. Het is alweer april, de lente is begonnen, viooltjes in bakken, de tuin gehogedrukreinigd en het eerste fietstochtje met Joshua is ook gemaakt. En vandaag is ons loungeset geleverd, iets wat ik al jaren wilde en nu staat ie er. Ik houd van de jaargetijden maar I really, really, really love de lente. Ik zal vast niet de enige zijn.

Het voorjaar geeft me ruimte, veel meer leefruimte en dat is heerlijk. De deuren gaan open, de jongens kunnen nu ook in de tuin spelen, we zitten veel op het speelpleintje met de buurvrouwen en hun kroost en het gezang van de vogels in de ochtend heb ik ook echt gemist.

Het Jeugspeelpark (ik noem het altijd kinderboerderij) is favoriet in de lente/zomer. Lopend of op de fiets, tasje met luiers, drinken en wat lekkers en dan kun je daar heerlijk verblijven. Speeltuin gecombineerd met dieren en andersom.

 

 
Het gaat goed met ons vieren. Papa en mama van 2 zonen, het is toch geweldig mooi. Trots, rijk, dankbaar. Ik ben sinds maart weer 3 dagen aan het werk en tot nu toe bevalt het goed en vooral de jongens doen het goed. 2 dagen bij familie en 1 dag naar de kinderopvang.

We hebben net Pasen gevierd. Voor mij het mooiste feest. Na het lijden en sterven vieren we de opstanding van de Here Jezus uit het graf. We zijn naar de achterhoek geweest met mijn familie. Met z'n allen in een groot chalet met speelveld en indoor speeltoestel pal voor de deur, geweldig.

1e Paasdag naar een Baptistengemeente in Goor geweest (thanks to Google) en 2e Paasdag naar de Campina Boerderijdagen in Harfsen (nu we er toch zijn :-). Wat was dat leuk. Om 12.00 uur gingen de koeien naar buiten en wat een geren en gespring van die koeien. Ondanks de regen veel mensen op de been. Verder kalfjes gezien en over de boerderij gelopen. Leuk om volgend jaar weer te doen.

Huize Akkerman is MRSA-vrij! Wat zijn we daar blij mee. Joshua's operatie komt in zicht en daar zien we naar uit. Hij wil praten, communiceren en dat gaat nu bijna niet en we gunnen het hem zo. Het slapen en eten/drinken gaat allemaal goed. Vorige week heeft Joshua z'n eerst 2 prikken gekregen. Een bikkeltje hoor. Even een krijs en over en er ook geen last van gehad. De waterpokken heeft hij ook gehad, wat duurt dat toch lang voordat de huid weer glad is. Bij Micha zie je echt littekentjes. Joshua had ook een paar nare pokjes op zijn gezicht.

Het is nu wachten tot het zonnetje zich weer laat zien. 

Shalom Israel

Mijn nichtje Corina heeft vandaag voet gezet in Israël voor een aantal maanden jeugdvrijwilligerswerk bij Magen David Adom.

Magen David Adom (Israëlische Rode Davidster) is zeg maar ons Rode Kruis en verleent hulp aan alle inwoners van Israel, ongeacht hun afkomst. Dat gebeurt door ambulancediensten, eerste hulpposten en een bloedbank.

"WIE ÉÉN LEVEN REDT, HEEFT EEN GEHELE WERELD GERED"

Bovenstaande lijfspreuk van MAGEN DAVID ADOM IN ISRAEL is een gedeelte van een Talmoedische uitspraak, uit het traktaat Sanhedrin.

Ze is (kinder)verpleegkundige en haar kennis en kunde zal zeer welkom zijn.

Ze gaat een blog bijhouden van haar belevenissen en de link naar haar blog staat onder mijn favoriete (adoptie)sites.

Corien, welkom in Israël en ik zie uit naar je eerste blog live from Eretz Israel!

Zonnig vooruitzicht

Wat een heeeeeerlijk vooruitzicht. We gaan over een paar maandjes naar IBIZA. Bekend als party eiland maar ook wel het witte eiland genoemd....nee niet die poeder. Wij zitten in een rustige, groene, heuvelachtige omgeving en aan het fijne zandstrand. Ideaal voor en met de kinderen. We tellen af. Tot aan die tijd komen er nog zoveel leuke uitjes, etentjes etc. voorbij dus we genieten en zijn elke dag dankbaar voor gezondheid en zoveel gezinsgeluk.

Onze eerste (zon)vakantie met ons viertjes komt er dus aan. Weer een eerste keer, dat blijft zo leuk.

Wit winterweekend!

Ik wilde meer sneeuw en kreeg meer sneeuw joehoe. Niet meer gedacht dat koning winter zich zou laten zien en dan toch, wat een heerlijke, koude verrassing. En voor ieder wat wils: van sleetje rijden met of zonder de kinderen :-) tot een flinke schaatstocht hier in de Alblasserwaard (of op het slootje bij je zus). We hebben genoten met de kinderen in de sneeuw en op het ijs.

Manlief had 's-middags vrij genomen en heeft met Micha een sleetochtje gemaakt naar opa en oma. Onze kleine man was zo warm ingepakt dat hij in slaap is gevallen op de terugweg.

Na Joshua's middagslaap zijn we per slee naar de snackbar gelopen en daar een frietje met de jongens gegeten.

Vandaag na de kerk achter bij mijn zus en zwager op het ijs geweest. Het enige voordeel om een sloot achter je huis te hebben met kleine kinderen. Jongens ingepakt en met de slee het ijs op. Micha heeft voor het eerst geschaatst...op glij-ijzers. Met papa en mama over het ijs gezwierd, wat een ijsplezier.

Sleeping beauty

En als afsluiter warme choco met slagroom, natuurlijk van Nutricia, jammie. Nu in de relax-mode, houtkachel brandt als een tierelier en morgen weer aan het werk. Donderdag was mijn eerste dag terug op kantoor en wat een warm welkom: ballonnen en welcome back op mijn pc. Goed om terug te zijn.

Komt er een Elfstedentocht??? We volgen het op de voet in huize Akkerman waar manlief Fries bloed heeft :-)