Ja, zodra er maar iets van sneeuw dwarrelt, word ik al blij. En zo gisteren ook bij ons. Vandaag met de jongens even naar buiten geweest en voor het huis gespeeld. Laarsjes met bont, een gevoerde broek, een lekkere trui en warme jas, muts, sjaal en wanten, ready.
Joshua's eerste sneeuw-ervaring en wat vond hij het leuk. Als eerste met z'n handjes over de sneeuw wrijven, zo schattig. Daarna naar de glijbaan, hup (zelf) omhoog klimmen en het liefst staand de glijbaan af. Nee schat, eerst zitten en dan glijden. Er lag sneeuw op de glijbaan dus dat roetsjte hij eraf. Dat ging zo nog even door, hij kreeg er geen genoeg van en ik moest hem naar binnen dragen :-). Ook Micha de glijbaan af en met z'n drietjes lekker buiten geweest. Weer binnen alles uit en kop thee, Yoki en wat lekkers. Het mag meer zijn van mij maar dit is al leuk geweest.
En zojuist nog even de eendjes gevoerd omdat die het nu wel koud hebben.
Bouke is vrijdag vrij om met z'n viertjes het ijs op te gaan. Kan niet wachten.
Uitspraak van Micha toen hij de sneeuw zag: dank U Here God.
Gisteren was een feestelijke dag want onze Joshua Tao is opgedragen in onze (Evangelische) gemeente. Met vreugde naar uitgezien en gisteren was zeer gezegend en bijzonder voor ons allemaal.
Met het opdragen van Joshua die ons door Hem is toevertrouwd vragen we God de Vader om Zijn zegen en bescherming. Wij willen Joshua (en Micha) opvoeden vanuit een gelovige levenshouding en daarvoor is ook een zegen voor ons gevraagd.
Dat er zoveel! familieleden, vrienden en collega's waren was het mooiste kado. We hadden bijna een eigen vak zoals bij voetbal :-)
We hebben samen een PP gemaakt met foto's van de reis naar Joshua met een prachtig nummer van Reni & Elisa Krijgsman erachter, Alsof de hemel de aarde raakt.
Alle woorden van dit lied zijn mooi maar deze steken er boven uit:
Het is niet vanzelfsprekend dat jij bij ons bent
Jouw leven is geen toevalligheid.
Jij bent zo bijzonder, een bovennatuurlijk wonder
Jouw recht van bestaan is een feit.
Daarna werd er voor ons gebeden door een oudstenechtpaar waarna onze voorganger Joshua in zijn armen nam en hem zegende. We kregen het lied Da's Heeren zegen op uw daal toegezongen. Mooi om een ander mee te zegenen en mooi om er zelf mee gezegend te worden. Zoals ik gisteren zei tegen een paar mensen: we kunnen elkaar niet genoeg Gods zegen toewensen.
Van 18 t/m 28 januari zijn de Nationale Voorleesdagen. Ook het kinderdagverblijf van Micha doet mee en hebben (groot)ouders uitgenodigd te komen voorlezen aan een groep peutertjes. Omdat ik nog verlof heb (het einde komt in zicht) kon ik me makkelijk opgeven. Mijn schoonmoeder heeft een uurtje op Joshua gepast en om 10.00 uur donderdagochtend reden Micha en ik naar het KDV. Best spannend want ik wist niet welk boek ik zou gaan voorlezen. Dat werd dus Mama kwijt. De kinderen hadden het een dag eerder voor het eerst gehoord van een opa van één van de peuters en ook de juffen op de groepen moesten het vaak meerdere malen voorlezen. Zo kenden de peuters het verhaal al goed en viel ik er zomaar in. Eens kijken of me dat ging lukken.
Alle peutergroepen werden verzameld in de hal en gingen lekker zitten. Ik met Micha op een bankje. Even het boek doorgebladerd, weinig tekst dus veel om het verhaal zelf aan te vullen, leuk. Er zat ook een vingerpopje bij die je het verhaal kan laten vertellen maar die had Micha al snel te pakken...
Mama kwijt gaat over een schattig uiltje dat al slapend uit het nest valt en zijn mama kwijt is. Een eekhoorn gaat hem helpen en denkt te weten waar zijn mama is aan de hand van wat uiltje hem vertelt. De kinderen waren zo zoet, een en al luisterend en actief meedoend als ik iets vroeg. Ze wisten vaak al wat er kwam, zo leuk. Dat is de kracht van herhaling.
Ik vond het zo leuk om te doen, voor herhaling vatbaar. Ik ga het boek aanschaffen en ik heb besloten lid te worden van de bieb en meer voor te gaan lezen voor de jongens, met name Micha, Joshua heeft nog niet zo veel rust in z'n...
De site geeft ook leuke tips voor het voorlezen, klik hier.
Leuk detail is het kadootje van een vriendin voor Joshua: een zelfgemaakt uiltje door een handige buurvrouw met een muziekje erin. Zo'n leuk ding, hij hangt aan de commode en vanavond zegt Micha 'die lijkt op klein uiltje'....lief of niet?
Ik heb me onlangs opgegeven voor de Oudercommissie van het KDV. In maart zit ik voor het eerst bij de vergadering. Leuk om zo meer betrokken te zijn bij het kinderdagverblijf en de koers die ze varen. Micha zit er nog dit jaar en Joshua begint in maart dus we zijn er nog wel even te vinden.
Afgelopen zaterdag was het feest voor Joshua. Na ruim 7 weken thuis keken we ook echt uit naar zijn en ons feestje. De hechting verloopt zo goed en dan wil je graag iedereen zien en vooral ook met trots Joshua laten zien. Micha's feestje vierden we toentertijd (juli 2009) bij ons in de tuin. Het was toen erg lekker weer en buiten de tuin stond een springkussen voor de kinderen, ideaal! Nu is dat anders en zoveel mensen in ons huis gaat niet dus zijn we uitgeweken naar een zaaltje in Kinderdijk (ja, bij de molens). Niet een saai zaaltje, nee een leuk zaaltje met knusse zitjes en een barretje met keuken en natuurlijk hebben we de boel versierd met naamslingers, ballonnen, Chinese vlaggetjes en lampionnen. Een ochtendsessie en een middagsessie. Tussendoor kon Joshua bij mijn tante slapen die vlakbij woont en hebben wij even getheed (as usual). Bouke en mijn geweldige nichtjes die gecaterd hebben, zijn toen met de koude hapjes aan de slag gegaan. Om 15.00 uur weer helemaal klaar voor de 2e ploeg. Wat een hoop gezelligheid, heel veel kadootjes en nog meer kinderen. De knutseltafel, het voetbalspel en wat los speelgoed kwamen prima van pas.
Bij Micha hadden we heerlijke taarten laten maken door mijn vriendin (die ook op de film te zien was :-) en dit keer hebben we mini cupcakes laten maken door twee baktalenten bij ons uit de kerk. Verrukkelijk lekker in twee smaken en prachtig gedecoreerd. Ze hebben een website waar je hun baksels kunt bekijken en bestellen: www.deliciouscakesdordrecht.nl Een smakelijke aanrader en alles zelf bereid!
Ik had voor de jongens een polo laten maken met hun naam achterop en sterretjes, ze zagen er lief uit. Ik heb in China een Chinese jurk gekocht maar ook een pantalon met jasje bij de Chinese Bijenkorf :-). Het jurkje had ik met kerst aan maar is toch best wel kort dus dit keer het Chinese jasje. Ik heb leuke complimentjes gekregen dus ik kan het nog eens aan :-)
De laatste vrienden gingen iets na half 6 weg en toen was het opruimen en schoonmaken omdat de jeugdvereniging er om 7 uur weer in wilden. Met wat hulp van zus, nichtjes en ouders waren we zo klaar en leverden we de sleutel weer in.
Best versleten kwamen we thuis. Ik de jongens gebadderd in de wasbak (vinden ze zo leuk en ze passen er nog in...niet samen natuurlijk) en Bouke ondertussen de auto uitgeladen, ja dat kun je echt uitladen noemen, te erg. Jongens naar bed en wij op de bank. De kadootjes hebben we zondagmiddag met elkaar uitgepakt, reuzeleuk en nogmaals bedankt lieve mensen die er waren. Zonder jullie geen feestje!
Onze reisgenoten Arie & Ida vierden zaterdag ook hun feestje dus daar konden we niet heen en zij niet naar ons. Maar zaterdag a.s. vieren Anton & Anja het feestje voor Ke Mei en zijn we als reisgroep weer compleet en daar hebben we veel zin in.
Het wordt een gezellige zaterdag want adoptievrienden Jeroen & Yvonne komen thuis met hun zoontje uit Taiwan. Dus 's-morgens eerst naar Schiphol waar we veel bekenden zullen zien maar bovenal kunnen we kleine En-Ping bewonderen en de kersverse, trotse ouders feliciteren. Kijk er echt naar uit.
En dan leven we nu naar de opdraagdienst toe van Joshua op D.V. zondag 29 januari.
De laaste dag van het jaar, dat blijf ik een bijzondere dag vinden. De dag begint als alle andere dagen maar na de middag is het voorbereiden op oudjaarsavond en op het laatste moment is een van ons dan vaak toch nog even in de supermarkt te vinden. Kerst vieren we met familie en oud&nieuw vieren we met vrienden.
December is een maand van terugblikken op het afgelopen jaar maar ook praten over het nieuwe jaar dat morgen begint: 2 kindjes uit Taiwan komen vermoedelijk thuis, het aankomstfeestje en het opdragen van Joshua in januari.
Wat gaat 2012 ons brengen? Wat kan ik in 2012 geven? Heer, help mij om echt op U gericht te zijn, dat mijn leven een klein beetje een weerspiegeling mag zijn van Uw leven. Ik ga zo vaak mank en heb Uw vergeving en leiding nodig, ied're dag. Dank voor Uw bewarende hand over ons allen.
Neem mijn leven, laat het Heer,
Toegewijd zijn aan uw eer.
Maak mijn uren en mijn tijd
Tot uw lof en dienst bereid.
Neem mijn handen, maak ze sterk,
Trouw en vaardig tot uw werk.
Maak dat ik mijn voeten zet
Op de wegen van uw wet.
Neem mijn stem, opdat mijn lied U,
Mijn Koning, hulde biedt.
Maak, o Heer, mijn lippen rein,
Dat zij uw getuigen zijn.
Neem mijn wil en maak hem vrij,
Dat hij U geheiligd zij.
Maak mijn haart tot uwe troon,
Dat uw Heilige Geest er woon’.
2011 begon goed want we mochten naar de SN-intake (Special Need) voor China. Vol spanning reden we naar Zwolle en laat na 00.00 uur waren we weer thuis. Een paar dagen later ontvingen we een verslag met het hele fijne nieuws dat we bemiddelbaar waren voor een kindje met een special need. Een juichmoment! Een paar weken later zaten we bij ons landencontactpersoon voor uitleg over de te verzamelen documenten.
Op 19 februari is neefje Abel geboren, het 3e kindje van mijn zus en zwager. Heel het jaar hebben we weer veel geboorte- en aankomstkaartjes mogen ontvangen.
Rouwrandjes om ons leven Met Pasen hadden we een heel gezellig weekendje weg met onze ouders en zussen en aanhang, voor het eerst met elkaar weg. En toen kregen we verschrikkelijk nieuws van vrienden dat hun 2e kindje een paar weken voor de uitgerekende datum was overleden. Ook die gebeurtenis passeert in mijn gedachten. Ik ben nog nooit zo verdrietig geweest, heb nog nooit zo gehuild. Nog zie ik mijn vriendin met hem in haar armen en hebben we samen naar hem gekeken, een compleet mensje met alles erop en eraan maar geen kloppend hartje meer... De dagen erna en de intieme begrafenis op een stralend mooie dag. Ze zeggen dat je met groot verdriet de 4 seizoenen door moet, wil je weer een beetje jezelf zijn, wil je het verlies/de ziekte of wat het ook is een plaats gegeven hebben. Echter je bent niet meer wie je was, je bent veranderd door de gebeurtenis, je draagt iets mee dat zo ingrijpend verdrietig is en dan kun je (naar mijn bescheiden mening) niet meer terug naar wie je was en dat is iets wat je moet accepteren. Wat hebben we dan meer dan ooit vrienden nodig. Ik ken hun diepste verdriet niet maar we hebben wel naast ze mogen staan en nog zijn we verbonden en brengt zo'n gebeurtenis je nog dichter bij elkaar. Friends for life. Ja en voor daarna want alle 4 kennen we onze (Zalig)Maker.
Wil jij mijn vriendje zijn van Elly & Rikkert.
Na Pasen volgt Hemelvaartsdag en Pinksteren en hebben we een HEERlijke tijd gehad bij de pinksterconferentie van Opwekking. Bouke was vrijwilliger bij het verkeersteam en draaide best wat shifts maar dienen geeft zoveel terug en het was voor ons allebei gezegend en opbouwend. Eind mei, op het aankomstfeestje van het zoontje van een vriendin, kregen we van onze contactpersonen te horen dat onze papieren naar China waren verstuurd. Ik weet nog dat ik terug op de fiets (het feestje was vlakbij trust me :-) stil werd en dankbaar was dat we echt weer mochten uitzien naar een kindje.
We hadden totaal niet gerekend (was ons ook verteld namelijk) dat we dit jaar nog een voorstel zouden krijgen maar we hadden een reputatie hoog te houden haha. Op het voorstel van Micha hebben we nog geen 4 weken gewacht (bizar snel) en dat is bij het voorstel van Joshua weer gebeurd. Voor de grap zeggen we het waren vast de foto's. Op donderdag 23 juni net voordat ik tegen Bouke zei ik ga naar bed ging de telefoon. En 5 maanden later op 23 november kwamen we door de douane met onze 2e zoon Joshua Tao. Sinterklaas en kerst, alle dagen van nu af aan en zolang het ons gegeven is met 2 prachtige zonen.
Een gezond en liefdevol 2012 wensen wij jullie van harte toe.
