Lente in Zeeland: sneeuw

Family time vandaag en dat bracht ons in Zoutelande, Zeeland. Samen met opa en omi en hond Joep. Winterpakken in de achterbak, maillots aan en gaan. Dankzij een sneeuwfoto van een vriendin op FB wist ik dat het daar had gesneeuwd. En hoe! Sneeuwwagens voor ons uit en iedereen op de rechterrijbaan. Wij vonden het leuk. Tuurlijk, het is lente en we verlangen naar de zon zodat de tuindeuren open kunnen, ik de was buiten kan ophangen en dat de kinderen heerlijk kunnen ravotten buiten en veel meer ruimte krijgen. Maar dit is ook uitzonderlijk. 24 maart en dan tot je enkels in de sneeuw op het strand.

Ik wil ook niet klagen over het weer. Mijn moeder leerde mij 'wie scheldt op het weer, scheldt op de Heer' en dat zit er goed in haha.

Geen hele lange tocht maar van 't ene strand naar 't andere, trap omhoog en door de duinen weer terug. Onze favoriete strandtent was (nog) niet open en toen bij restaurantje in het dorp warme choco met slagroom en tosti's gegeten.

Nu weer thuis...........in onze maillots en met een warme kachel aan. Heerlijke zondag/familiedag.

Er kan nog meer bij

Do we need to say more? We have room for one more! You are more than welcome!

Met de Beginseltoestemming van het Ministerie van Justitie in huis zijn we HEEL BLIJ en GELUKKIG te kunnen vertellen dat wij graag een 3e kindje in ons gezin willen opnemen.

Wij hopen en bidden dat de rest van de procedure wederom voorspoedig mag verlopen. Onze hoop is op U, de Schepper van de hemel en de aarde.

BLIJ EN GELUKKIG....oh dat hadden we al verteld :-)))))))  

Naar de sneeuw

Onlangs zijn we naar de sneeuw geweest in Sauerland. Vrienden van ons hebben daar een appartement dat we konden huren, hoe leuk was dat. 's Avonds laat kwamen we aan en 's morgens toen we de rolluiken openden.....we zitten aan de piste!!! Stond wel in de beschrijving maar dat had ik niet opgeslagen.

 

Echt supergaaf. Een klein skigebied maar daar gingen we niet voor. Het werd sleeen, sleeen, sleeen en rodelen. Rustige piste omhoog en daarna hard naar beneden. Elk van ons bij één op de slee en ook alleen gingen ze die knullen. Wat een sneeuwpret. Warm ingepakt hadden ze geen last van de kou.

Ik heb nog een middag gesnowboard. Het was te gek. Je verleert het niet en ik ging smooth de berg af. Wat zalig, even helemaal alleen op de berg met mooi uitzicht, alles wit en een gezellige pauze in een warme tent.

Binnen liepen we in maillot, joggingbroek of pyama, als 't maar comfy zat. Filmpje kijken en sinds jaren...of zelfs voor 't eerst hebben we samen een puzzel met heel veel stukjes gemaakt. Zaten we daar samen een dolfijn bij elkaar te leggen.

Even naar Winterberg voor wat boodschappen, rondje lopen en 'thuis' (ja dat went snel) warme choco met slagroom.

We hebben genoten van de sneeuw en elkaar.

 

 

 

 

 

Naar de praatjuf

We zijn al goed op weg in 2013. Ons gezin draait goed, we leven heerlijk samen met elkaar. Micha gaat volop naar school (en tot en met groep 2 elke vrijdag vrij, zalig) en Joshua doet z'n ding op het KDV en bovenal zijn we gestart met logopedie. En wat gaat dat goed volgens de logopediste. Ze hebben een hele goede klik, ze is ook echt geweldig en leergierig als hij is, luistert hij goed en doet hij alles na. Ze zegt dat hij alles in zich heeft om goede resultaten te behalen. Trots was ik en heerlijk om te horen. Om de week of om de 2 weken zitten we bij haar aan tafel. Ik ben er ook altijd bij. Een map met ons 'huiswerk' lees spelletjes gaat elke keer mee. Bellen blazen met een rietje, check. Leren zuigen uit een rietje, check. Dat is echt goed. Eerst oefenen door zijn neusje zelf dicht te knijpen en daarna zonder. En hij doet het!

Micha doet de spelletjes ook mee. Letterlotto bijvoorbeeld. Allemaal woordjes die met de P beginnen. Plaatje bij mijn mond houden en duidelijk het woordje zeggen. De woordproductie moet nog op gang komen. We zijn nu op klankniveau bezig. Ik als leek weet niet waar ik op moet letten maar de logopediste zegt telkens dat ze zo tevreden is. Dat ze de P echt goed hoort (en dus geen K die veel kinderen met schisis zeggen). Ook de AA en de OO en de O staan op ons lijstje.

Oefenen, oefenen maar niet forceren. Niet te veel zeggen 'zeg maar'. De logopediste gaf dat als tip. Bij haar moet hij maar thuis mag hij. Verder moeten we meer keuzes aanbieden zodat hij moet praten. Dus niet meer voor hem denken en zeggen oh wil je drinken en hij alleen ja zegt. Nu zeggen we wil je melk of yogi?

Werk aan de winkel dus voor Joshua en voor ons. We doen het graag.

Onze wens voor Joshua dit jaar: leren praten!

Kerstgroet 2012

 

 

A4 familiedag

Op 23 november vierden wij 1 jaar samen als A4. In de hele vroege ochtend van 23 november (onze vlucht had enorme vertraging) landden wij op Schiphol en zagen we aan het eind van de slurf onze oudste...A4 was echt compleet. Wat een heerlijk moment. Makkelijk om terug te halen, kan ik je zeggen.

Broertjes toen en nu. Het gaat goed tussen die twee. Joshua zorgt er voor dat Micha van zich af bijt (niet letterlijk gelukkig) en ook van zich laat horen. Er wordt ook wel eens een knuffel uitgedeeld, so sweet. Samen heel hard mama roepen aan tafel, samen heerlijk badderen en soort van zwemmen en samen met de vele soorten en maten auto's spelen.

We wilden als uitje naar de Ark van Noach maar Micha gaat daar binnenkort met school naar toe en aangezien het druk was op Bouke's werk, hebben we dat laten gaan en zijn we lekker gaan eten bij een Italiaan (we love Italian food) waar ze een kinderspeelruimte hebben (we like!!!). Lekkere pasta, smakelijk wijntje en twee appelsap. Het toetje werd besteld bij de M op de weg terug naar huis.

Big brother meets little brother

 

2 broers een jaar later.

 

Micha 4 jaar

Onze lieve Micha is vandaag 4 jaar geworden. Een gewone woensdag voor ons in 2008. Een werkdag, geen afspraken in onze agenda dus vermoedelijk thuis geweest allebei. Vol verlangen naar een kindje maar geen weet van jouw geboorte. Maar de Here God zag jou, Hij kende jou al voordat je geboren werd. (Psalm 139) 

De verjaardag van mijn kind is onlosmakelijk verbonden aan zijn roots: Taiwan, zijn geboortemoeder, aan afscheid en loslaten....waardoor wij hem mochten verwelkomen en in onze armen mochten krijgen. Onze trouwdag was een geweldige dag maar de aankomst van Micha overtrof alles!

Ik denk aan jou kwam deze dagen een paar keer terug in mijn gedachten. Heb getracht het in een gedichtje te verwerken.

 

Ik denk aan jou,

denk jij aan mij?

Vier jaar geleden werd hij geboren onder jouw hart

en drie weken later werd hij geboren in mijn hart.

Mijn dank is groot dat jij hem het leven bood.

Samen moeder van een zoon en dat is voor mij zo gewoon.

Verbonden door dat prachtige kind

door familie en vrienden zo bemind.

Hij is zo lief, een kleuter nu en het gaat hem goed.

Oh ik hoop en bid dat hij jou op een dag weer ontmoet.

Gefeliciteerd lieve Micha. Trots zijn we op jou en crazy in love.