Het Spoorwegmuseum: verrassend leuk

We hebben een leuke dag gehad vandaag. Een bezoek aan Het Spoorwegmuseum in Utrecht. Niets teveel gezegd door anderen over hoe leuk dit museum is voor kinderen. Een absolute aanrader. Verhoudingsgewijs veel jongetjes gezien :-)

 

Met de auto naar Utrecht CS gereden en daar vanaf spoor 1 de trein gepakt naar Maliebaan = het Spoorwegmuseum. Een trein vol met kinderen, ouders en opa's en oma's. Via de ticketautomaat op CS een combiticket gekocht voor trein en entree, handig en makkelijk. Kinderen tot 4 jaar gratis :-)

Heen geen conducteur die kaartjes kwam knippen maar terug wel gelukkig zodat Micha een knipje kreeg...in het kaartje.

Op de heenweg stopte de trein onder een viaduct en vertelde de machinist 'jongens en meisjes, we staan stil want we hebben een lekke band......grapje'. De machinist liep naar de andere kant van de trein en we reden dezelfde weg terug. Met 20 minuten waren we er. Lekker zonnetje erbij, heerlijk want er was ook buiten genoeg te doen/zien.

Het kaartje lag binnen no time tussen het raam en de stoel,
niet meer te pakken, typisch Joshua.

Tot en met morgen is er aandacht voor Chuggington, weer een treinserie maar wel leuk zeg. Op 2 grote vloeren met een hekje eromheen konden kinderen naar hartelust spelen. De vloeren lagen bezaaid met rails en alle toebehoren die er maar te krijgen zijn.

Wilson, Brewster en Koko

Ondertussen dronken wij een kop thee en koffie.

Buiten wat glijbanen en een kleine NS-trein voor kinderen. Samen hebben de jongens een coupe gedeeld en een rondje gereden (soms even uit ons zicht, spannend) en wij ondertussen foto's gemaakt, net als alle andere ouders.

Echte kolen vastgehouden (lang leve de natte doekjes), in een postwagon geweest, een koninklijke wagon gezien en zelfs in een attractie geweest (Stalen Monsters) met z'n vieren. Micha vond het spannend voorin bij papa: in het donker allemaal gesis, gefluit en stoom van stalen monsters.

Ook nog geschminkt: 2 piraatjes hadden we ineens. Nou ja 2. Micha wilde groen en Joshua kreeg blauw maar halverwege (het lapje zat er nog niet op en ook de stoppelbaard ontbrak) wilde meneer niet meer. Zo had ons 2e piraatje alleen een piratenmuts.

Poffertjes gegeten en chipjes op. Het was ontzettend leuk.

Eerste museumbezoek met de kinderen was een succes. Museumjaarkaart aanschaffen?

P.S. Hebben jullie nog musea-tips waar je met kinderen goed naar toe kan gaan?

Entree



Tropisch Zuid-Frankrijk

Terug van 2 weken Zuid-Frankrijk. 2 weken buiten geleefd, 2 weken 24/7 family time, 2 weken op en top genieten, 2 weken geen sokken, jas of lange broek, 2 weken croissants of stokbrood als ontbijt en 2 weken lang tenminste 1 ijsje per dag voor de jongens.

Mijn/onze eerste zonvakantie naar Frankrijk was een succes. We zaten aan de Cote d'Azur en zaten dagelijks in 30+, oh wat lekker. Plaatsen bezocht als Antibes, Cannes, met een veerboot naar St. Tropez, avondmarkt in St. Raphael en een dag naar Monaco geweest. Cannes en Monaco waren surreal. The rich and famous, the very, very, very rich. De super de luxe jachten, de automerken die Bouke kent met kentekens uit Rusland, Qatar, Kuwait en de grote, dure hotelketens waren gewoon leuk om naar te kijken, om langs te lopen en na een ijsje weer naar de parkeergarage te lopen en weg te zoeven in onze eigen Octavia mét dakkoffer :-))) Wat een lol hadden we toen we met die bolide niet 1 maar 2 rondjes langs het Casino reden.

Onze eerste week was de laatste week van onze buren en wat leuk hun daar toevallig te treffen! Samen uit eten geweest en met hun meiden paar leuke stranddagen gehad. Daarna kwam mijn jongste zus een paar daagjes langs. Ams-Nice is maar 1,5 uur vliegen. 1,5 uur en je zit tussen de palmbomen!

De terugreis ging als een trein zo snel. In 12 uur van deur tot deur. 's Nachts gereden en achterin dus stil. We kwamen thuis in stromende regen en dat bleef zo de hele dag. Maar na deze heerlijke gezinsvakantie (voor 't eerst met Joshua erbij) en zoveel zon hoor je ons niet klagen. We hebben alweer een hele warme week gehad en ook vandaag hadden we een warm zonnetje. De zon geeft extra gezelligheid.

De rest van de vakantie in de vorm van foto's. Groetjes van ons en summer ain't over yet!

Treintje door Antibes



Mooi plaatje



Waterpret in Antibes

'Blue Lagoon'...zo mooi en azuurblauw water

Bescheiden :-) haventje in St. Tropez

Zooooo ondeugend

My guy

Smurfenijs favoriet bij M

Happy A4

 

Summer = sun !?

Geen/weinig zon hier in den lande, nou dan zoeken we het zuidelijker. Sylvie is net vertrokken uit St. Tropez, mooi, dan kan ik flaneren over de boulevard :-) Heerlijk om de zon op te zoeken, we zijn er aan toe. En of hij schijnt daar in Zuid-Frankrijk, temperaturen met een drietje, holladiejee. 

Naast mei (aankomst Micha) heeft juni ook een speciale dag voor ons. 23 juni was het een jaar geleden dat we het voorstel van onze Joshua Tao kregen en we waren die dag 7 maanden samen thuis. Time flies en we zijn zo gelukkig met elkaar. A4 heeft een boost gekregen na de operatie van Joshua begin mei. Hij doet het zo lekker en wij liften daarop mee, puur genieten. Sinds kort zie ik korte samenspeelmomenten tussen de jongens. Joshua wil je wat drinken? J knikt ja en Micha geeft hem een slokje. Is het lekker vraagt M. Ja zegt J. Heel leuk om te zien, ik zat echt even te genieten.

Ook hoor ik Micha zinnetjes zeggen die regelrecht van mij komen, wat een invloed heb je toch als ouders!

Zingen (liefst met de instrumentjes) is ook favoriet bij de jongste en hij klapt mee en doet de gebaren na die ik doe.

Vaderdag was een drukke dag maar begon gezellig met z'n 4. Micha heeft een pennenpotje geschilderd (thanks to Olvarit) en van Joshua heeft Bouke zijn eerste Vaderdag-stropdas gekregen. Zo leuk. Bouke verslindt boeken dus ik heb hem Moedig van Randy Alcorn gegeven. Lees ik 'm daarna :-)

De zomervakantie staat voor de deur. Have a nice summer = sun please.

You totally rock my world Joshua!

Zo komt de AH-supermarkt bij ons aan z'n eind.

Stofzuigen is leuk.

Handsfree?

Mijn mooie jongen.

Dankbaar

Zoveel fijne dingen beleefd de afgelopen weken, veel te vertellen maar nog geen tijd gehad te bloggen. Onze momenten van dankbaarheid en vreugde de afgelopen weken:

Hemelvaartsweekend:
Ibiza ging helaas niet door i.v.m. de operatie van Joshua maar caravan van stal gehaald en weekendje weg geweest met mijn ouders naar een SVR camping niet eens zo heel ver bij ons vandaan. Het weer was goed en wat waren we toe aan wat zonneschijn. Zaterdag gezellig bezoek van adoptievrienden en de kinderen hebben zich vermaakt op het open veldje met water en waterpistolen. Wat een heerlijke dagen en de kinderen hebben genoten.

23 mei: Micha-dag en 6 maanden A4
Naast hun verjaardagen vieren we met onze kinderen ook hun aankomstdag. Wij vieren dat met een kadootje (dit jaar een waterspuit, bleek een topkado met het lekkere weer) en ze mogen kiezen wat ze willen eten. En wat zei Micha toen we het hem vroegen........bami haha. Ja schat, bami it is. Het was tevens de eerste avond dat we buiten hebben gegeten met een perenijsje als toetje. Smullen dat ze deden.

Mei is een vreugdevolle maand voor tal van adoptievrienden en kennissen, ze vieren de dag van het voorstel of de aankomst van hun kindje. 23 mei was het 3 jaar geleden dat wij in alle vroegte op Schiphol stonden om onze kleine Michaël Wei van net 6 maanden oud in onze armen te sluiten. Micha is net 3,5 jaar oud en hij kon goed uitleggen wat Micha-dag is: toen kwam ik met het vliegtuig naar papa en mama. Ik zo in jouw armen zei hij tegen me. Ja lieverd. Heel bijzonder om daar echt een gesprekje over te hebben dit jaar en waarschijnlijk van nu af aan. Op Moederdag (hoe speciaal) hebben we samen voor het eerst een gesprekje gehad over dat hij niet in mijn buik is gegroeid maar in mama's hart. De details houd ik voor onszelf maar het was bijzonder en sindsdien komt het regelmatig ter sprake. Ben zo trots op hem hoe hij het allemaal oppakt en verwerkt. Het is anders ja en daardoor speciaal. Wij proberen de jongens mee te geven dat anders positief anders is.

6 maanden thuis met Joshua:
Het gaat goed met Joshua, zijn lip en wond genezen voorspoedig en hij is vrolijker geworden vinden wij. Het hechtdraad lost op en we zien een mooi mondje verschijnen. Wat heeft de plastisch chirurg mooi werk verricht, hoe kundig. Hij heeft nu een lipje net als ieder ander. Hij geeft handkusjes, houdt van dansen bij mij op de arm en is beresterk. Een tweede lieverd om van te houden. Hij wil veel getild worden en nu ik dat aanpak (hij doet het vooral bij mij namelijk) gaat hij krijsen, laat zich vallen en houdt dat heel lang vol. Maar ik houd het langer vol :-) en dan komt hij schoorvoetend terug en gaat hij weer spelen. 1x per week naar het KDV gaat ook goed. Hij huilt even als ik wegga maar laat zich troosten en gaat dan spelen. Altijd blij als een van ons hem gaat halen, komt gelijk naar ons toe. Goed teken.

Wat een prachtbekkie

Pinksterweekend: pinksterconferentie Opwekking
Een paar dagen later weer kamperen en wel op een tijdelijke camping met nog 20.000 tenten en caravans. Het terrein naast Walibi is met Pinksteren de plek waar duizenden Christenen samen komen om het Pinksterfeest te vieren (Even kort: de uitstorting van de Heilige Geest. Jezus is met Hemelvaart naar de Hemel gegaan en heeft daarvoor beloofd dat Hij ons niet alleen achter zal laten maar dat hij de Trooster zal zenden, dat is Zijn geest in allen die Hem lief hebben. Zo is Hij niet meer onder ons zoals in Bijbelse tijden maar Hij woont met Zijn geest in ons hart en zo zijn we niet alleen.)
Bouke werkt als vrijwilliger mee in het Verkeersteam en ik was veel bij de caravan met de jongens of op pad in de dubbele buggy, zo handig. Micha mocht dit jaar voor het eerst naar het Kinderplein, naar de Benjamin tent voor de 3-jarigen. Op zaterdagochtend ben ik als hulp mee geweest zodat ik kon zien waar hij terecht zou komen. Hij zat niet in mijn groepje en deed het geweldig, niet huilen, gewoon zwaaien toen hij mij zag, kanjer. De andere 2 dagen is hij ook gegaan zonder te huilen. Voor de 3-jarigen is er alleen in de ochtend een speciaal kinderfeest. We stonden met aantal gemeenteleden bij elkaar en ook dat was zo leuk. Je leert elkaar op een andere manier kennen en dat geeft verdieping in de contacten. Volgend jaar weer om te dienen, om te ontmoeten, om opgebouwd te worden en om uit te delen als je thuis bent. Het thema dit jaar was Jezus zichtbaar door jou. I am trying...and willing so God will able me.

Veel drinken tijdens de Sing-In

30 mei & 1 juni: 10 jaar getrouwd
Happy memories aan 10 jaar geleden toen we op donderdag voor de wet trouwden en zaterdag de huwelijksinzegening was en het grote feest. 10 jaar is een mijlpaal en dat hebben we samen gevierd. Een bedrijfsfeest van Bouke's werk (met geweldige optredens van Edsilia Rombley en Ilse de Lange) bracht ons vrijdag naar Eindhoven en een leuk en klein hotelletje in een Brabants dorpje. Een vriend van ons leende ons zijn VW Eos....een cabrio whoehoe. We hebben zo ge-no-ten: dak open, pet op, sjaal om, zonnebril op en gaan. Via N-wegen in 2 uur tijd naar Maastricht gereden en daar wat geslenterd en geshopt. Na een wafel met aardbeien en later een lunchje aan 't Vrijthof togen we terug naar de Randstad. Weer met open dak want de zon bleef schijnen. Een diner voor twee in een plaatselijk restaurant als afsluiting van een geweldig weekend samen. De jongens bij mijn schoonouders opgehaald en A4 was weer veilig bij elkaar.

Op naar de 12,5 jaar.

So glad we belong together, to each other, to the One who made it/us all possible! To God be the glory.

Moederdag

Er is in de wereld maar één lief kind, en elke moeder bezit dat ene kind - Chinees gezegde

Bij de moeder begint de wereld - Henriette Roland Holst


Een moederdag met een mooi randje omdat er vanmorgen 2 zonen aan tafel zaten met een lekker ontbijtje en een klein zonnetje erbij, heerlijk. De kadootjes van de kinderen zijn het mooiste, gewoon omdat het (met wat hulp) echt door je kind is gemaakt en daardoor uniek is. Alhoewel, met mijn pre-moederdagkado dat ik dinsdag in het ziekenhuis kreeg van Bouke ben ik ook heeel blij, een witte iPad. Nu nog een roze beschermrand erom en dan is ie helemaal ladylook like. Maar de Duplo app is al gedownload en gespeeld, wat leuk. Dus ook de grote en de kleine boys spelen ermee.

Bij Micha's kadootje zat een kaartje met de tekst Kusjes op een rij, voor mama van mij

Het gedichtje op Joshua's kado is zo schattig:

Ik ben nog veels te klein

om een heel mooi lied te zingen

stil te staan en niet te springen

kus van mijn, kus van mij

want met jou ben ik zo blij!

P.S.1 Joshua slaapt goed gelukkig en elke dag gaat het beter. Vandaag weer gebadderd en hij vond het heerlijk. De eerste echte lach heb ik weer gehad, good to have you back Joshie!

P.S. 2 Tot gisteren kwamen er nog kaarten binnen, heel hartelijk bedankt allemaal. Zelfs kadootjes voor de jongens. 
Ook de berichtje op mijn blog, Marlou, Lotte en Erna, dankjulliewel.

THUIS

We zijn weer thuis! De operatie is goed gegaan en nu thuis herstellen. We zijn sinds woensdagmorgen thuis en het gaat best goed. Woensdag ging supergoed en ik dacht hier dus fluitend doorheen te komen. Nou dat was iets te naief. Gisterenmiddag was Joshua boos, gefrustreerd en had hij pijn. Wilde geen troost, geen knuffel, helemaal niets. Machteloos voelde ik me. Gelukkig kwam Bouke vrij snel thuis. Vastgehouden, gehusd, gezongen, je probeert van alles. Aan onze creatviteit kan het niet liggen :-) Micha is daarom een nachtje bij opa en omi wezen logeren. Joshua heeft een goede nacht gemaakt en vandaag was hij hangerig, beetje zeurend huilen en hij heeft goed zijn flessen gedronken. Mijn gepureerde verse fruitmix, mijn beschuitje met suiker in warme melk (wie kent dat van vroeger, ik vond dat heerlijk) wordt helaas niet gewaardeerd. En ik was er nog wel tevreden over haha. Nu is Micha van slag, ook dat is te begrijpen. Hij gooide zijn yoki om, stampvoeten, stomme zeggen, we hebben echt met hem te doen. Bouke is met hem naar boven gegaan en ze hebben een treinbaan van Thomas gebouwd. Ik heb samen met hem gebadderd en terwijl ik dit tik, is hij net overstuur wakker geworden. Gelukkig zijn we samen om voor onze knullen te zorgen. Als het goed weer is en we komen de nacht redelijk door, hopen we morgen even naar de dierentuin te gaan, even wat leuks en even uit huis. Nu terug naar dinsdag.
Dinsdag moesten we ons om 09.30 uur melden in het Sophia kzkh. Eerst Micha afgezet bij omi voor een gezellig dagje (omi heeft kippen en 2 schattige kuikentjes, konijnen, honden, een gezellige beestenboel) en toen door. Nog een foto gemaakt van z'n mooie bekkie dat niet meer terugkomt.

We werden door een gastvrouw naar de ouderkamer gebracht waar iets later een verpleegkundige ons kwam halen en naar de kamer bracht. Een vierpersoonskamer met een bedje voor Joshua bij het raam met uitzicht op een speelveldje. Volle bak want later op de dag waren alle bedjes bezet door 4 dappere ventjes die allemaal een schisis-operatie hebben ondergaan. De jongste was 10 maanden en onze Joshua de oudste met 18 maanden.

Als eerste de EMLA-zalf (werkt verdovend) op beide handjes gesmeerd en dat werd ingezwagteld met een verbandje...alsof Joshua zo de ring in ging. Vervolgens een ziekenhuisshirtje aan en toen wachten. Elke afdeling heeft naast een ouderkamer ook een speelkamer. Daar zijn we even naar toe gegaan. Wauw, werkelijk alles te vinden voor babies, kinderen en tieners. Op elke speelkamer staan 2 pedagogische medewerkers, een was met een tiener iets aan het verven voor moederdag. Als kinderen te ziek zijn om te komen, bezoeken zij de kinderen bij hun bed. Er is ook een schoollokaal. Wat fijn dat dit allemaal mogelijk is.

Op het laatste moment is toch Bouke mee gegaan naar boven, naar de slaapdokter. Ik kreeg al tranen toen ik achter het bedje aanliep (Joshua gelukkig op Bouke's arm) naar de lift en hem daar gedag kuste. In de ouderkamer heb ik Bouke opgewacht. Ze hebben toch niet geprikt maar hem in slaap gebracht met het kapje. Hij is vrij rustig gaan slapen. Het was 12.00 uur en ondanks de spanning hebben we broodje gegeten in het restaurant. Weer terug in de ouderkamer ben ik slaap gevallen en ik werd wakker toen de verpleegkundige ons kwam halen omdat Joshua klaar was. Het was toen tegen 14.00 uur. Bouke is ook bij het uitslapen geweest omdat ik slaapdronken wakker werd, moest echt even rustig zitten. Wel snel gegaan zo :-)

Op de kamer gewacht en na een minuut of 40 kwam het bedje weer de kamer ingereden met een slapende en gehavende Joshua. Dat koppie, zijn mondje, dat kleine lijfje, mijn kind. Aaien, kusje geven en wachten tot hij wakker werd. Hij had een infuusje in zijn voet (wat is dat opletten zeg als je kind aan een draadje vastzit) en zodra hij wakker werd, mocht ik hem uit bed halen. Zijn lip blauw en opgezwollen. Zijn eigen pyama weer aan en toen maar kijken hoe het zou gaan. Het beste was de eerste nacht niet te drinken en daar had hij ook geen behoefte aan zodat de wond alle rust kreeg. Alle moeders bleven slapen (het leek wel of we op kamp waren) en we kregen een stretcher die naast de bedjes van onze jongens werd gezet. Met het gordijn eromheen hadden we net een echt tentje. Ik kan er zo over schrijven omdat Joshua en de andere jongetjes het zo goed deden, we waren blij en opgelucht dat het achter de rug was en hebben best wat gekletst met elkaar. Feest der herkenning, echt waar, met de (adoptie)ouders van zonen met een schisis. Geen uitleg nodig en geen drempel te nemen. Met de adoptie-ouders hadden we een dubbele klik en toen ik weer eens op mijn praatstoel zat en de vader van alles vertelde, bleek dat hij via via ooit mijn weblog gemaild heeft gekregen. Na een check telefoontje kreeg ik de groeten van onze gezamenlijke kennis. Hoe leuk. 

Hulde voor de verpleegkundigen voor de hulp bij het opzetten van onze veldbedden :-) het advies en de lieve zorg voor onze kindjes. In 24 uur zijn er vier zusters en één broeder voorbij gekomen en allemaal even vriendelijk.

Je stelt je in op weinig slaap maar toch heb ik 5,5 uur aan 1 stuk kunnen slapen, heel niet slecht toch? De kinderen huilden wel eens maar niet lang. Kanjers allemaal. Eenmaal wakker, weer bloeddruk meten, tempen en kijken of Joshua wilde drinken. Eerst duwde hij de appelsap nog weg maar de 2e keer dronk hij zijn fles in 1x leeg. Appelsap vult niet erg (zeker als je vanaf 05.00 uur de dag ervoor niet meer hebt gegeten) dus daarna nog een papfles die er ook helemaal in ging. Ik was zo trots op hem. Het is eigenlijk een open wond en dan toch drinken en eten, ben je dan taai of niet. Om 07.30 uur moesten onze bedden weer opgeruimd zijn en kort daarna kwamen de chirurgen hun rondje doen. Alle ingrepen waaronder de lipsluiting en sluiting van het zachte gehemelte zijn goed gegaan. Over 3 weken op controle bij dezelfde plastisch chirurg, ook de andere knulletjes moeten dan dus dat wordt een reünietje.

Sweethearts from China

 Ontslag is niet leuk behalve uit het ziekenhuis :-) Met een schema en een zakje zetpillen (Diclofenac en Paracetamol) en leefregels na sluiting van het zachte gehemelte pakten we ons boeltje en gingen we richting uitgang. 10.15 uur waren we weer thuis met een lekkere bananabread cake. 

Dag Bjarne, dag Ben Levi, dag Daren, tot over 3 weken en veel beterschap gewenst.

Bedankt voor alle kaarten, sms-jes, online berichten en jullie gebed, de betrokkenheid was/is groot en dat doet ons goed. Can still use the prayers....

Operatie Joshua

6 november - 6 mei: 6 maanden Joshua in onze armen, 6 maanden A4.
Cliché maar waar: time flies

Dat gezegd hebbende...deze week wordt een spannende, anders dan anders week. Joshua's operatie staat voor de deur en we gaan dit smoeltje zo missen. We voelen allebei dat we soort van afscheid moeten nemen van dit gezichtje, zijn schisis waar we zo aan gewend zijn, het hoort helemaal bij hem. Het is dat hij er niet mee kan praten maar anders...laat lekker zitten zou ik zeggen. Ok, dat zeg ik, ik heb geen schisis. Joshua kan daar heel anders over denken. Dat weten we nu nog niet.....
We krijgen er soms een brok van in onze keel.

Manlief kwam met het goede idee een fotoshoot te laten doen voor de operatie om zo Joshua mooi in beeld te laten komen met het gezichtje zoals wij hem hebben leren kennen en van hem zijn gaan houden. Voor ons ben je al mooi lieverd maar de dokter gaat het zo ongelooflijk knap maken dat je kan leren praten en dat je kunt leren uit een bekertje te drinken. Hij heeft het uitgelegd maar ik zou het niet meer kunnen navertellen. Als het maar goed gaat. Daar mogen we op vertrouwen. Gelukkig mag ik blijven slapen, pal naast zijn bedje en kan ik naast de operatie overal bij zijn en hem verzorgen. We zijn zo benieuwd hoe hij eruit gaat zien.

De eerste keer voor Joshua en ook de eerste keer voor ons. Nooit in het ziekenhuis geweest (wat een zegen) dus al met al brengt dit toch wat van spanning met zich mee. Ik was een beetje kort voor de kar (sorry lieve Bouke), drukke 2 weken gehad met als afsluiter vandaag een overigens hele fijne gezinsdienst met Kidspraise die ik mocht leiden samen met heerlijke tieners in de band, 2 kinderen in de zang en lieve lui uit ons praiseteam. Nu even niets en voorbereiden op de operatie. Tot gauw!

Lieve Joshua

Je bent een wonder, oh ja
Je bent bijzonder, ja ja
Je bent heel speciaal
Weet je dat o ja, ja ja

Je bent bijzonder, o ja je
Je bent een wonder, ja ja
Je bent een hele grote schat o ja, jaja!